Het oorlogsscenario tussen Israël en Hezbollah

Door Elijah J. Magnier: @ejmalrai

Ondanks de toegenomen kracht van de “As van het Verzet”, de precisieraketten en de ongeëvenaarde geaccumuleerde oorlogservaring, ligt de mogelijkheid van een oorlog nog steeds op tafel. De “As van het Verzet” verhoogt zijn paraatheid op basis van de hypothese dat Israël de aanwezigheid van zo’n ernstige dreiging aan zijn noordelijke grenzen niet zal accepteren en daarom zal trachten die dreiging weg te nemen. De “As van het Verzet” denkt echter dat in een eventuele toekomstige oorlog de gevolgen voor beide partijen op alle niveaus enorm verwoestend zullen zijn als de inzetregels (rules of engagement – ROE) van het conflict niet worden gerespecteerd. Ondanks de superieure vuurkracht van Israël, zijn vijand, heeft Hezbollah zelf ook een enorme vuurkracht opgebouwd en zijn ervaring in recente oorlogen in Syrië, Irak en Jemen is een belangrijke troef.

Bronnen binnen de “As van het Verzet” geloven dat de volgende strijd tussen Hezbollah en Israël, als die ooit plaatsvindt,  een gecontroleerde strijd zal zijn die sporadisch opflakkert met de focus op specifieke militaire doelen zonder de infrastructuur aan beide kanten te beschadigen,

De bronnen beschouwen Gaza als een precedent. In Gaza hebben Palestijnen en Israëliërs recent veel confrontaties gehad die slechts enkele dagen hebben geduurd en waarbij de doelen die gebombardeerd worden zuiver militair zijn. Dit is een nieuwe inzetregel die de slag tussen de strijdende partijen regelt. Wanneer Israël een niet-militair doelwit raakt, reageert het Palestijnse verzet door een soortgelijk niet-militair doelwit in Israël te raken. De les die uit de nieuwe inzetregels tussen Israël en de Palestijnen wordt getrokken is dat elke keer dat de gevechten uit de hand lopen, beide partijen dit gaan reduceren tot een aanvaardbaar en billijk niveau om de schade te beperken en te voorkomen dat dergelijke wederzijdse aanvallen gericht orden op de burgerbevolking.

De “As van het Verzet” meent dan ook dat er een grote kans is dat de volgende strijd beperkt blijft tot militaire doelen en onder controle  kan gehouden worden. Als de ene kant de bombardementen opvoert, zal de andere volgen. Zo niet zouden beide partijen  ongecontroleerd kunnen beginnen bombarderen en de kans hebben wat totale vernietiging met zich kan meebrengen. In het geval van een oorlog die uit de hand loopt, worden er aan beide kanten bondgenoten bij betrokken, wat dit scenario minder waarschijnlijk maakt.

Hezbollah in Libanon zou meer dan 150.000 raketten hebben. Israël zou erop kunnen gokken dat tienduizenden van die raketten in een beperkte aanval kunnen vernietigd worden. Is het dat waard? “Israël denkt misschien dat het het waard is om een oorlog te beginnen en duizenden raketten te vernietigen, omdat het ervan uitgaat dat het kan voorkomen dat Hezbollah zichzelf opnieuw bewapent. In dat geval moet Israël geen dorpen en steden of de Libanese infrastructuur vernietigen, maar kan  het zich beperken tot geselecteerde doelwitten. Wij betwijfelen echter ten zeerste of Israël erin zal slagen om de levering van raketten en wapens aan Hezbollah in te dammen. Het is niet langer nodig om veel van die raketten  dicht bij de grens met Israël te plaatsen, ze kunnen in veilige opslagplaatsen aan de Libanees-Syrische grens worden opgesteld”, aldus de bronnen.

Maar Israël zou volgens dezelfde bronnen zich ook mogen verwachten aan het feit dat  Hezbollah zal reageren door belangrijke Israëlische militaire doelen te bombarderen. “Het is niet nodig om luchthavens, elektriciteitscentrales, chemische fabrieken, havens of enig ander zeer belangrijk doelwit te bombarderen als Israël geen van deze in Libanon bombardeert. Hezbollah is ertoe bereid Israël te imiteren door zonder aarzeling of onderscheid  en ten koste van de escalatie in het niveau van de confrontatie tot het maximale niveau, tegen belangrijke doelen terug te slaan. Hezbollah en Israël begrijpen elkaar in het oorlog voeren. Als de bombardementen beperkt zijn, interpreteert geen van beide partijen de acties van de andere als een teken van zwakte”, aldus de bronnen.

“Hezbollah wil geen oorlog en doet er alles aan om die te vermijden. Het is daarom dat het reageerde toen Israëlische gewapende drones hun doel in Moawad, een voorstad van Beiroet, niet bereikten. Door te reageren, verhinderde Hezbollah een oorlog op grote schaal. Het is niet mogelijk om Israël te laten wegkomen met elke oorlogsdaad in Libanon, het schenden van de Rules of Engagement” zeide, de bronnen.

Afgelopen september nam Hezbollah een Israëlisch voertuig in Avivim op klaarlichte dag als doelwit met een lasergestuurde raket nadat het het Israëlische leger eerst had gedwongen zich een week lang schuil te houden en zijn troepen tot achter de burgerlijnen terug te trekken, waardoor een nieuwe ROE werd opgelegd. Het Israëlische leger ontruimde de 120 km lange grens met Libanon op een diepte van 5 km om te voorkomen dat Hezbollah wraak zou nemen op het schenden van de wapenstilstand van 2006. Israël reageerde niet en slikte de vernedering in omdat het zich bewust was van de bereidheid van Hezbollah om zo nodig een verwoestende oorlog te beginnen.

Israëlische officials bedreigden Hezbollah en Libanon om het land “terug te brengen naar het stenen tijdperk”. Dit ligt inderdaad binnen het bereik van de militaire capaciteit van Israël. Het ligt echter ook binnen het bereik van Hezbollah om, indien nodig, Israël terug te brengen naar het stenen tijdperk. De precisieraketten van de Hezbollah kunnen elke brug, luchthaven, benzinedepot, elektriciteitscentrales, de haven van Haifa, olie- en gasplatforms, elke infrastructuur en militaire en niet-militaire doelen raken als Israël eerst soortgelijke doelen in Libanon probeert te raken. De nieuwe raketcapaciteit van Hezbollah is geen nieuws voor Israël, dat de nieuwste technologie van de Iraanse bondgenoten observeert en ‘uittest’, voornamelijk in Jemen. De recente bombardementen op Saoedisch-Arabische oliefaciliteiten en het neerhalen van een Saudische Tornado gevechtsvliegtuig in Jemen hebben aangetoond dat de HOT-raketten (High Subsonic, Optical, Remote-Guided, Tube-Launched) van Iran in staat zijn om gevechtsvliegtuigen op middelmatige hoogte en elke helikopter die het Libanese luchtruim schendt,  neer te halen

Hezbollah’s laatste versie van de Fateh-precisieraket, de supersonische antischeeps- en luchtafweerraketten kunnen voorkomen dat Israël zijn marine inzet, waardoor geen enkel  vrachtschip meer in de haven van  Haifa kan aanmeren en het gebruik van Israëlische aanvallen met helikopters en precisiebombardementen – zoals aangetoond in de laatste confrontatie van Iran met de VS op de Ayn al-Assad-basis in Irak – kan worden afgewend.

Het is onwaarschijnlijk dat de raketten van Hezbollah eenvoudige traumatische hersenletsels veroorzaken – zoals bij de Iraanse raket bij Ayn al Assad – wanneer ze,  in het geval van een oorlog, doelen in Israël raken. Ze kunnen raketonderscheppingssystemen vermijden. Deze verhoging van het vermogen verandert alles; Hezbollah gelooft dat het de kans op oorlog al vermindert. Het bewapenen van zichzelf met precisieraketten en bewapende drones en het tonen van deze capaciteiten aan Israël is Hezbollah’s manier om een oorlog af te wenden en de pariteit van de afschrikking te beschermen.

In zijn veiligheidsbeoordeling voor 2020 heeft de Israëlische militaire inlichtingendienst (Aman) de moord op de Iraanse generaal-majoor Qassem Soleimani onverstandig geëvalueerd als een “beperkende factor”. In het rapport van Aman, dat een verbazingwekkende onwetendheid aantoont, werd gesteld dat Soleimani verantwoordelijk was voor het raketproject van Hezbollah. Dit gebrek aan doorzicht in de Hezbollah-Iraanse relatie en dynamiek is nogal verrassend. Sayyed Ali Khamenei heeft de leider van Hezbollah, Sayyed Hassan Nasrallah, tientallen jaren geleden al verteld dat hij weet wat hij nodig heeft en wat hij moet doen en dat hij niet terug moet terugvallen op Iran. De IRGC en Hezbollah hebben een samenwerking opgezet die niet zal stoppen, zelfs niet als de helft van de IRGC-leiding zou worden vermoord. Het bezit van de gevreesde Iraanse precisieraketten is niet langer een geheim: alle Iraanse bondgenoten hebben deze ingezet, in Libanon, Syrië, Irak en Jemen.

Gisteren is anders dan vandaag: alle partijen, en niet alleen Israël, hebben nu vernietigingskracht. Oorlog is niet langer een optie. De Amerikaans/Israëlische agressie zal zich beperken tot een economische oorlog, zolang de “As van het Verzet” zijn vermogen tot oorlogvoering blijft actualiseren om de pariteit van de afschrikking top peil te houden.

Vertaald door Francis J.. 

Dit artikel is door vrijwilligers gratis in diverse talen vertaald zodat de lezers de inhoud zouden kunnen waarderen. Het artikel mag niet worden afgedekt door een betaalmuur. Ik wil mijn volgers en lezers bedanken voor het vertrouwen en de steun. Als je het apprecieert, voel je dan niet verveeld om desnnods met slechts 1 euro bij dragen en de site te helpen financieren. Je contributie, hoe klein ook, zal bijdragen aan de continuïteit ervan. Dank je wel.

Copyright © https://ejmagnier.com  2020

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.