Proxyoorlogen en strategische allianties: Amerikaanse hulp aan Oekraïne en Israël

Geschreven door – Elijah J. Magnier:
Vertaald door – Francis J.

De Verenigde Staten zijn een belangrijke speler geweest in het verstrekken van militaire en financiële hulp aan hun bondgenoten, met Oekraïne en Israël als twee van de meest opvallende begunstigden. Hoewel beide partijen aanzienlijke steun ontvangen, lopen de relatie met de VS, de aard van hun respectieve conflicten en de strategische doelstellingen van de hulp sterk uiteen. Hulp aan Oekraïne is vooral gericht op het bestrijden van Rusland, het handhaven van internationale normen, het versterken van de NAVO en het herbevestigen van de Amerikaanse dominantie in Europa. Hulp aan Israël daarentegen is gericht op het handhaven van een strategische alliantie, het negeren van internationaal recht en het verzekeren van de Israëlische militaire superioriteit in het Midden-Oosten.

Realpolitik en buitenlandse hulp van de VS

Buitenlandse hulp van de VS wordt voornamelijk geleid door realpolitik – gericht op macht en nationaal belang in plaats van zich strikt te houden aan mensenrechten of internationaal recht. In Oekraïne, bijvoorbeeld, benadrukt Washington de noodzaak om de soevereiniteit te verdedigen en het internationaal recht te handhaven als reactie op de Russische invasie. Aan de andere kant hebben de VS de neiging om geen aandacht te schenken aan de schending van mensenrechten door Israël, dat is beschuldigd van oorlogsmisdaden, slachtpartijen onder burgers en het bezetten van gebieden zoals Gaza en de Westelijke Jordaanoever. In plaats daarvan geven ze prioriteit aan Israëls militaire superioriteit en strategische waarde in de regio, waarbij ze vaak acties negeren die in strijd zijn met het internationaal recht, zoals de uitbreiding van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, de bezetting van Libanees grondgebied en de Syrische Golanhoogte.