Geen vrede, geen oorlog: hoe Israël Libanon onder vuur houdt

Duizenden wapenstilstands­schendingen, dagelijkse bombardementen en ongecontroleerde luchtruimschendingen hebben het bestand van 2024 tot fictie gemaakt. Onder het vaandel van “veiligheid” voert Israël een oorlog die het weigert bij naam te noemen.

Geschreven door Elijah J. Magnier – Vertaald door Francis J.

Libanon staat opnieuw op het kruispunt van de vernietiging. Sinds oktober heeft Israël het land behandeld als zowel doelwit als proeftuin en bijna dagelijks aanvallen uitgevoerd onder het mom van zelfverdediging. Het in 2024 afgekondigde bestand bestaat alleen nog op papier. Elke nieuwe bombardement, elke inbreuk over de Blauwe Lijn, drijft Libanon dieper in een toestand die noch vrede noch verklaarde oorlog is – een strategie die een hele natie in permanente dreiging houdt terwijl de politieke kosten van een open invasie worden vermeden.

De uitbreiding van de Gazaoorlog naar het noorden heeft van Libanon Israëls tweede front gemaakt, waarbij dezelfde doctrine van afschrikking door vernietiging wordt toegepast die zijn campagne in Gaza kenmerkt. Sinds 7 oktober is Libanon opnieuw het centrum geworden van Israëls oorlogsplanning. Na de escalatie van vorig jaar – toen Tel Aviv een derde campagne tegen Libanon aankondigde en uitvoerde – behandelt het Israëlische oorlogskabinet het land nu als een laboratorium om de militaire macht van Hezbollah te verzwakken zonder formeel de oorlog te verklaren.

Onder het voorwendsel dat “Hezbollah zijn arsenaal en commandostructuren heropbouwt”, heeft Israël een strategie van aanhoudende dwang nagestreefd: bijna dagelijkse luchtaanvallen, artillerievuur en herhaalde grondinfiltraties, bedoeld om de beweging te verzwakken zonder de formele drempel naar een open conflict te overschrijden.

Sinds de beëindiging van de vijandelijkheden in oktober 2024 melden Libanese autoriteiten en lokale bronnen dat Israël het bestand ongeveer 5.000 keer heeft geschonden en dat ongeveer 350 Libanezen in het hele land zijn gedood of gewond. Vanuit Israëls perspectief zijn deze acties geen schendingen, maar uitingen van wat het voorstelt als een legitiem recht op “veiligheidscontrole” over Libanees grondgebied, luchtruim en kustwateren – een zelf toegekende vergunning om het land gevangen te houden in een toestand van geen vrede.