Iran bereidt zijn raketten en verdedigingssystemen voor op een ongewenste oorlog

Geschreven door Elijah J. Magnier – Vertaald door Francis J.

Onder president Donald Trump hebben de Verenigde Staten en Israël het doel om “het hoofd van de slang af te hakken”, zoals verschillende speciale gezanten het hebben omschreven, niet opgegeven. Nadat herhaalde pogingen tot regimeverandering niet hebben geleid tot een interne ineenstorting of een levensvatbaar alternatief leiderschap, is de focus verschoven naar onthoofdingstrategieën, zowel politiek, militair als symbolisch, die gericht zijn op het verzwakken van het Iraanse regeringssysteem. De aanname die ten grondslag ligt aan deze aanpak is dat het verwijderen van belangrijke knooppunten van autoriteit tot een systemische verlamming zou kunnen leiden. De ervaring uit het verleden wijst echter op het tegenovergestelde: externe druk van deze aard heeft de interne cohesie eerder versterkt dan verzwakt. Tegen deze achtergrond lijken de komende dagen steeds kritieker te worden voor Iran en het Midden-Oosten in het algemeen.

Iran heeft de binnenlandse stabiliteit onder controle en alle rellen zijn beëindigd. Teheran bereidt zich nu voor op een mogelijke oorlog die het niet zoekt, maar waarvan het steeds meer gelooft dat het vroeg of laat gedwongen zal worden om te vechten. De huidige militaire houding van Teheran wordt niet ingegeven door ideologische bravoure of een verlangen naar escalatie, maar door een nuchtere herbeoordeling op basis van de recente confrontatie. De korte maar intense botsing tussen de VS en Israël, die zich in minder dan twee weken ontvouwde, bracht verschillende kwetsbaarheden aan het licht. Een van de belangrijkste was het besef dat moderne oorlogsvoering met hoge intensiteit niet kan worden gevoerd met behulp van westerse communicatiesystemen, blootgestelde commandostructuren of zichtbare militaire middelen. Even belangrijk was de conclusie dat afschrikking, met inbegrip van nucleaire signalen, zinloos is tenzij het binnenlandse front eerst wordt beveiligd tegen systemische verstoringen, economische schokken en aanhoudende druk vanuit de lucht. Iran kwam uit deze episode met de overtuiging dat een toekomstige oorlog niet beperkt of gelokaliseerd zou zijn en vrijwel zeker de directe betrokkenheid van de Verenigde Staten zou vereisen.