Israël’s Derde Libanon Oorlog: Het Verzet reageert na het uitputten van Israël’s lijst met doelwitten

Geschreven door – Elijah J. Magnier:
Vertaald door – Francis J.

Niemand twijfelt aan de wreedheid van Israëls acties of de barbaarsheid van zijn luchtbombardement op Libanon, vooral na zijn campagne in Gaza. Het offensief begon met een intens luchtbombardement op militaire doelen in Zuid-Libanon en de Bekaa Vallei, zonder rekening te houden met de burgerbevolking die in de buurt van de aangewezen doelen woonde. Deze doelen waren geïdentificeerd door Israëls uitgebreide menselijke, elektronische en satellietinlichtingen sinds de Tweede Libanonoorlog in 2006. Het is niet meer dan normaal dat Israël zijn raketten op deze doelwitten loslaat gedurende meerdere lange dagen, mogelijk zelfs langer dan een week, op zuidelijke steden en de Bekaa.

Dit langdurige spervuur zal het verzet in staat stellen zijn strategie uit te voeren om een nieuwe militaire realiteit te creëren zodra de aanvankelijke “waanzin” is geluwd en de lijst van doelwitten is uitgeput. Op dat moment zal het verzet een offensieve fase ingaan, waarbij het precieze, verafgelegen doelen zal aanvallen en uiteindelijk alle gebieden onder Israëlische controle bereiken.

Wat zich in Libanon afspeelt, kan gezien de omvang en intensiteit van de aanvallen alleen maar als oorlog worden omschreven, zelfs als er geen grondaanvallen over ce grens plaatsvinden. Een typische oorlog wordt gekenmerkt door aanhoudend, georganiseerd geweld tussen strijdende partijen over grote delen van een grondgebied. De vernietiging, het aantal menselijke slachtoffers en de ontwrichting van het dagelijks leven in beide regio’s zijn kenmerkend voor oorlog. Het moderne karakter van dit conflict, dat zware luchtbombardementen, raketbeschietingen en psychologische oorlogsvoering omvat, dient strategische doelen, richt aanzienlijke schade aan en oefent druk uit om een nieuwe realiteit te creëren door middel van langeafstandsaanvallen, zelfs als de territoriale controle niet verandert.