Netanyahu’s overlevingsstrijd: van Gaza naar Jenin en de vrede blijft uit

Geschreven door – Elijah J. Magnier

Vertaald door – Francis J.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu voert de operaties in het kamp Jenin op de Westelijke Jordaanoever op, terwijl het staakt-het-vuren in Gaza fragiel maar nog steeds van kracht is. Hoewel Israël dergelijke operaties rechtvaardigt als noodzakelijk om terrorisme te bestrijden, heeft deze aanval – een van de grootste in jaren – verstrekkende gevolgen voor de Palestijnse Autoriteit (PA), het bredere Palestijnse verzet en de steeds verder uitgeholde visie op een tweestatenoplossing.

Deze strategie dient als strafmaatregel tegen de Palestijnen en als een berekende politieke manoeuvre om zijn extreemrechtse coalitiepartners en kiezers te paaien. Met figuren als minister van Financiën Bezalel Smotrich die aanzienlijke invloed uitoefenen, lijkt Netanyahu steeds afhankelijker te worden van hardliners om politiek te overleven en dient hij het oorlogstempo op tenminste één front actief te houden.

Een zware klap voor de Palestijnse Autoriteit

De aanval op Jenin ondermijnt ook het aloude standpunt van de Arabische wereld dat pleit voor een tweestatenoplossing. Arabische landen, geleid door Saoedi-Arabië, Egypte en Jordanië, hebben lang gepleit voor de oprichting van een Palestijnse staat naast Israël op basis van de grenzen van 1967. De acties van Israël in Jenin en zijn bredere annexatiepolitiek maken dergelijke aspiraties echter steeds ongeloofwaardiger. 

De Palestijnse Autoriteit, geleid door president Mahmoud Abbas, heeft te kampen met een afnemende geloofwaardigheid onder de Palestijnen, en de inval in Jenin benadrukt nog eens haar ineffectiviteit. Het mandaat van de PA heeft voornamelijk gedraaid om veiligheidscoördinatie met Israël onder de Oslo Akkoorden van 1993-1995, een kader dat bedoeld was om te leiden tot Palestijnse zelfbeschikking. Maar deze coördinatie komt op veel Palestijnen steeds meer over als samenwerking met een bezettingsmacht.

Het onvermogen van de PA om Palestijnen te beschermen of effectief op te treden tegen Israëlische militaire acties op de Westelijke Jordaanoever heeft haar steeds meer geïsoleerd. Voor Palestijnen in Jenin en daarbuiten wordt de PA eerder gezien als medeplichtig aan het in stand houden van de bezetting dan als een legitiem orgaan dat opkomt voor hun rechten.