Netanyahu’s oorlog zonder grenzen: de aanval op Doha en het einde van de Arabische illusies

Geschreven door Elijah J. Magnier –

Vertaald door Francis J.

Sinds 7 oktober 2023 streeft de Israëlische premier Benjamin Netanyahu een doctrine na van “vrede door middel van militair geweld”. Vorige week bereikte die doctrine een nieuw hoogtepunt met de bombardementen op een bijeenkomst van Hamas-leiders in de hoofdstad van Qatar, Doha. Het was niet alleen een moordaanslag, het was een oorlogsdaad uitgevoerd op het grondgebied van een bondgenoot van de VS, onder het toeziend oog van de grootste Amerikaanse luchtmachtbasis in het Midden-Oosten. De gevolgen reiken veel verder dan Gaza of Doha: dit was een keerpunt in Netanyahu’s visie van ‘Groot-Israël’, een demonstratie van straffeloosheid onder de dekmantel van Washington en een afrekening voor leiders in het Midden-Oosten die dachten dat Amerikaanse bescherming een garantie was.

De Al Udeid-luchtmachtbasis in Qatar – de grootste Amerikaanse faciliteit in het Midden-Oosten – moest een schild van veiligheid vormen. In plaats daarvan bleek de aanval op Doha dat dit een luchtspiegeling was. Keer op keer zijn de garanties van de VS hol gebleken.

In 1982 beloofden Amerikaanse gezanten Beiroet dat Israëlische troepen de stad niet zouden binnenvallen en dat Palestijnse kampen zouden worden beschermd. Enkele dagen later voerden door Israël gesteunde milities onder Israëlisch toezicht het bloedbad van Sabra en Chatila uit, terwijl de Amerikaanse garanties in stilzwijgen verzonken.

Vier decennia later was het patroon nog steeds hetzelfde. In september 2024 beloofde de regering-Biden dat Israël Beiroet niet zou bombarderen. Binnen enkele weken werd Sayyed Hassan Nasrallah vermoord en werd de hoofdstad door Israëlische raketten bestookt. Wat als terughoudendheid was gepresenteerd, bleek slechts schijn te zijn.

Nog maar een paar maanden geleden vertelden Amerikaanse functionarissen Teheran dat ze klaar waren voor nucleaire besprekingen in Oman, terwijl de oorlogsplannen al in gang waren gezet. Israëls twaalfdaagse campagne tegen Iran begon aan de vooravond van die vermeende onderhandelingen. Diplomatie werd als lokmiddel gebruikt terwijl de klok voor de aanval tikte.