Van ‘groepsdenken’ naar ‘killology’: De ethische en psychologische dimensies van oorlogsvoering in Gaza

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

De noodzaak om een onbevooroordeeld en onpartijdig verslag te geven van de gebeurtenissen in Gaza wordt cruciaal wanneer de macht van de Israëlische bezettingstroepen wordt afgewogen tegen de acties van het verzet in Gaza. Jarenlang is het verhaal dat het Israëlische leger “het sterkste in het Midden-Oosten” is wijd verspreid, een reputatie die vooral werd versterkt nadat het in 1973 zegevierde over de gecombineerde Arabische legers. Vervolgens pochte Moshe Dayan, de stafchef, die later minister van Defensie werd, in een verklaring dat “Israël elke Arabische natie zou kunnen veroveren met slechts een Israëlische fanfare”. De recente gebeurtenissen in Gaza van de afgelopen vijf maanden schrijven echter geschiedenis en dwingen tot een ernstige en strategische heroverweging. Deze heroverweging wordt gedreven door de waargenomen buitensporige wreedheid van het Israëlische leger en zijn schijnbare strijd tegen de hardnekkigheid van het Palestijnse verzet in Gaza. Dit in het licht van de wijdverspreide verwoestingen en de aanzienlijke tol die de Israëlische oorlogsmachine heeft geëist van de Palestijnse samenleving. De vraag rijst: Waarom neemt zo’n “sterk” leger, ondanks zijn numerieke en technologische superioriteit en de steun van grootmachten, zijn toevlucht tot zulke buitensporige wreedheid? Is het gewoon om als afschrikmiddel te dienen voor degenen die in de toekomst agressie tegen Israël zouden kunnen overwegen?