Hezbollah’s strategisch verzet tegen Israël: De realiteit op de grond intimideert Netanyahu niet

Geschreven door – Elijah J. Magnier

Vertaald door – Francis J.

Tientallen jaren geleden formaliseerden Egypte en Jordanië vredesakkoorden met Israël, dat lang werd gezien als een onoverwinnelijke militaire macht ondersteund door nucleaire capaciteiten. De gebeurtenissen na 7 oktober hebben deze perceptie echter verstoord, omdat de escalerende acties van Hezbollah nu een belangrijke strategische uitdaging vormen voor Israëls veiligheid en regionale status. Deze confrontatie brengt Israëls kwetsbaarheden aan het licht, aangezien Israëlische burgers in een bijna voortdurende staat van alarm verkeren en vaak hun toevlucht zoeken tot schuilkelders vanwege de dagelijkse raket- en drone-aanvallen van Hezbollah. De moeilijkheden die Israël ondervindt om zelfs maar een klein deel van het Libanese grondgebied veilig te stellen, ondanks de inzet van vijf divisies – naar schatting 70.000 tot 80.000 manschappen – onderstrepen de doeltreffendheid van de verdedigingsstrategieën van Hezbollah.

In een poging om de vijandelijkheden te stoppen, hebben de Libanese premier Najib Mikati en voorzitter Nabih Berri gepleit voor de volledige en ongewijzigde uitvoering van resolutie 1701 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. De weigering van Israël om resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad uit te voeren, die een staakt-het-vuren en een gedemilitariseerde zone in Zuid-Libanon voorschrijft, heeft verstrekkende gevolgen. UNSCR 1701 was oorspronkelijk bedoeld om een staakt-het-vuren te stabiliseren, de betrekkingen tussen Libanon en Israël te reguleren, het aantal burgerslachtoffers te verminderen en escalatie te voorkomen, maar is categorisch verworpen door Netanyahu, die aandringt op volledige ontwapening van Hezbollah door middel van geweld. Deze houding dreigt de regio verder te destabiliseren en kan extra internationale actoren bij het conflict betrekken, wat het vooruitzicht op vrede bemoeilijkt.