Netanyahu in oorlog met Israël: Een natie in een morele vrije val – van gijzelaars tot het leger en de Shin Bet

Geschreven door – Elijah J. Magnier – De Israëlische regering 

Vertaald door – Francis J.

Terwijl het vermoorden van Palestijnen in Gaza dagelijks straffeloos doorgaat en de Strook al bijna twee maanden onder humanitair beleg ligt, staat Israël voor een ongekende interne afrekening. Voor het eerst in zijn geschiedenis is het vertrouwen van het publiek in zowel de regering als het leger – ooit pijlers van nationale trots en eenheid – fundamenteel geschokt. De vertrouwenscrisis, die zich ontvouwt te midden van de voortdurende oorlog in Gaza, is dieper en onstabieler dan enige andere crisis in het 77-jarige bestaan van Israël. Wat ooit ondenkbaar was, is werkelijkheid geworden: grote delen van het Israëlische publiek geloven nu dat zowel de regering als het leger informatie manipuleren en politiek overleven boven de waarheid, het nationaal belang en zelfs de levens van de Israëlische burgers die in Gaza gegijzeld worden, stellen.

Netanyahu’s politieke dilemma In het centrum van deze verdeeldheid staat premier Benjamin Netanyahu, die voor een lose-lose scenario staat. Als hij de oorlog in Gaza laat escaleren, kunnen de politieke gevolgen en de toenemende Israëlische militaire verliezen leiden tot een massale publieke terugslag en internationale veroordeling – met uitzondering van de VS – die zijn regering waarschijnlijk in gevaar zouden brengen. Aan de andere kant zou instemmen met een staakt-het-vuren in ruil voor de terugkeer van de gijzelaars binnen zijn fragiele coalitie worden gezien als een concessie en een nederlaag, wat zou leiden tot een politieke ineenstorting . Beide opties bedreigen zijn greep op de macht.

Door deze politieke impasse is Netanyahu verlamd geraakt. Hij is niet bereid om een beslissende stap in een van beide richtingen te zetten, maar zet zijn oorlog op verschillende fronten voort. Hij heeft gekozen voor een gevaarlijke middenweg: zinvolle onderhandelingen afwijzen en tegelijkertijd het Israëlische leger het bevel geven om langzaam en voorzichtig door Gaza te trekken met behulp van een willekeurige luchtcampagne. Deze strategie lijkt te zijn berekend op het minimaliseren van Israëlische militaire slachtoffers en het behouden van binnenlandse steun onder militaire families, terwijl het conflict wordt verlengd om politieke afrekening en verantwoording te vermijden.

Tot nu toe heeft de hernieuwde aanval op Gaza geen hoge menselijke tol geëist van de Israëlische reservisten, en alle demonstraties tegen Netanyahu die een deal eisen om alle Israëlische gijzelaars vrij te laten, bedreigen Netanyahu’s macht niet, omdat hij nog steeds een meerderheid heeft in de Knesset.