Is Libanon echt een failliete staat? Hoe Washington het creëerde – en nu onbedoeld de oplossing aanbiedt

Geschreven door Elijah J. Magnier – Vertaald door Francis J.

In de politieke wetenschap wordt een failliete staat gedefinieerd als een land dat haar burgers niet langer veiligheid, rechtvaardigheid of basisvoorzieningen kan bieden, en ook geen monopolie meer heeft op legitiem geweld binnen haar grondgebied. Toen de Amerikaanse gezant Thomas Barrack Libanon als een “ failliete staat” bestempelde, stelde hij hiermee een politieke grens, niet alleen een constatering van een instorting. Maar klopt deze omschrijving als Barrack blijft overleggen met ministers, legerleiders en diplomaten en hen aanspoort tot maatregelen die zelfs een kwetsbare regering zouden overweldigen? Wat is zijn werkelijke intentie?

Op het eerste gezicht lijkt Barracks uitspraak te kloppen. De Libanese economie is ingestort, de munt is meer dan 95 procent van haar waarde kwijt, elektriciteit is schaars en burgers zijn afhankelijk van privé-generatoren en waterwagens. De staat is nauwelijks in staat om onderwijs, gezondheidszorg en sociale bescherming te bieden. Voor Washington voldoet dit aan de klassieke beschrijving van een failliete staat. Toch beschikt Libanon nog over functionerende ministeries, een erkend leger, gekozen parlement, rechterlijke macht en diplomatiek netwerk. Het is geen Somalië van de jaren negentig of het in oorlog verkerende Jemen. Het woord “ failliet” vereenvoudigt de werkelijkheid en laat het verschil zien tussen instorting en beperking: tussen een staat die niet kan handelen en een staat die niet mag handelen.