Defensieve stappen of de voorbereiding voor oorlog met Iran?

Geschreven door Elijah J. Magnier:

Vertaald door Francis J.

De VS hebben besloten om de Israëlische Iron Dome raket onderscheppingssystemen, die in 2019 zijn aangeschaft, in te zetten in Oost-Europese landen en ook in de Golflanden waar het Amerikaanse Centrale Commando (CENTCOM) opereert en operationele militaire bases heeft geïnstalleerd. Deze stap valt samen met het besluit van de VS om Israël te laten toetreden tot CENTCOM (waar onder meer Saudi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Jordanië, Irak, Egypte, Soedan, Afghanistan, Koeweit, Qatar, Oman en Pakistan ook toe behoren) na de normalisering van de handels- en diplomatieke betrekkingen tussen verschillende Arabische en islamitische landen met Tel Aviv. 

Iran beschouwt de overbrenging van de Israëlische operationele activiteiten van EUCOM naar CENTCOM als een agressieve zet die Israël in staat stelt gebruik te maken van alle militaire bases van de VS die rond de “Islamitische Republiek” zijn gestationeerd. Iran meent dat het besluit om de Israëlische Iron Dome in te zetten een stap zou kunnen zijn in de richting van een mogelijke preventieve militaire aanval op Iran. Aanvallen op selectieve doelen in Iran zijn mogelijk als de VS onvoorwaardelijk terugkomen op de nucleaire deal. Israël zou Iran ook kunnen aanvallen als president Joe Biden een mogelijke terugkeer naar de nucleaire deal vertraagt en er niet in slaagt alle sancties tegen Iran op te heffen. Iran zou dan reageren door eerst zijn uraniumverrijking op te voeren, zich terug te trekken uit verdragen, inspecteurs de toegang tot zijn nucleaire sites te ontzeggen en het aantal en de kwaliteit van zijn centrifuges te verhogen. Deze verwachte Iraanse stap zal de rode lijnen van Israël overschrijden. Is het Midden-Oosten op weg naar oorlog of zijn deze stappen uiteindelijk defensief?

Een Iraanse besluitvormer zei: “Iran is niet van plan Amerikaanse of Israëlische doelen aan te vallen, zolang ze geen oorlog beginnen of selectieve doelen in Iran raken. Het Iraakse parlement heeft besloten tot de terugtrekking van alle buitenlandse troepen, daarom is er geen behoefte aan verdere wraak voor de Amerikaanse moord op brigadegeneraal Qassem Soleimani in Bagdad op januari 2020. Het (Iraanse) bombardement op de VS-basis in Ayn al-Assad in Irak was onze reactie. Niettemin hebben wij vernomen hoe Israël zich heeft vervoegd bij de CENTCOM militaire bases rond Iran waarbij Israëlische onderscheppingsraketten zullen worden opgesteld in vele landen van het Midden-Oosten. Waarom zouden de VS deze raketten stationeren als zij niet bang waren voor een Iraanse aanval? En waarom zou Iran de Amerikaanse bases en Israël bombarderen als deze niet eerst de intentie tonen om Iran te bombarderen? Zijn de VS en de Israëli’s van plan om nucleaire faciliteiten aan te vallen, denkend dat zij onze capaciteiten kunnen vernietigen? Dat kunnen ze niet”, zei de bron.

“Iran heeft laten zien dat het honderden ondergrondse strategische raketlanceerinrichtingen en silo’s heeft. Dit vermogen werd gedemonstreerd tijdens recente manoeuvres die bedoeld waren om afschrikking te creëren en onze vijanden ervan te overtuigen Iran niet aan te vallen. Omdat duizenden raketten over ons hele grondgebied verspreid zijn, is het voor de VS en Israël onmogelijk om ze allemaal te vernietigen. Daarom kan Iran een eerste treffer opvangen die onze raketcapaciteit niet lamlegt, vergeldingsmaatregelen nemen tegen alle militaire bases van de VS verspreid over West-Azië, en het hart van Israël treffen. Iron Dome heeft laten zien dat het een groot aantal raketten kan onderscheppen, wat betekent dat een paar raketten erdoorheen zullen gaan, wat goed genoeg is als deze raketten een vernietigende kernkop hebben. Maar het Israëlische onderscheppingssysteem kan heel weinig uitrichten wanneer het wordt overspoeld met een veelvoud aan raketten die gelijktijdig vanaf verschillende locaties worden gelanceerd”, bevestigde de Iraanse besluitvormer.

Iran mag dan zijn bedenkingen hebben, maar dat is niet het enige (pessimistische) scenario waarmee het Midden-Oosten in de toekomst te maken kan krijgen. En als de Iraanse bezorgdheid juist is, is het risico van een ernstige escalatie reëel. Het is echter twijfelachtig of de nieuwe regering-Biden zich voorbereidt op een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten. Biden heeft veel prioriteiten, te beginnen met de taak van binnenlandse eenwording van de VS, de schade veroorzaakt door COVID, kwesties met China, Rusland, en het herstel van een positieve relatie met zijn bondgenoten. Dat is althans het eerste deel van de agenda van dit lopende jaar, inclusief het begin van de onderhandelingen met Iran en de aanwezigheid van Amerikaanse troepen in Irak. Dit is een zware agenda waarin Iran slechts een kleine plaats inneemt in een zeer drukke agenda. Er zijn natuurlijk nog andere punten van zorg, zoals Turkije, Syrië en Latijns-Amerika. Maar al deze en andere kwesties hebben wellicht minder prioriteit voor de nieuwe regering.

Er zijn echter veel aanwijzingen die de Iraanse ongerustheid rechtvaardigen, te beginnen met de Israëlische waarschuwing (van de Israëls stafchef Aviv Kochavi) over de intentie van de nieuwe VS-regering om niet zonder aanvullende wijzigingen terug te komen op de door Barack Obama in 2015 ondertekende nucleaire deal. Minister van Defensie Lloyd Austin en minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken lieten beiden immers duidelijk blijken dat het gedrag van Iran in het Midden-Oosten gevaarlijk is en dat Biden geen haastheeft met een nucleaire deal. De Amerikaanse regering lijkt van mening te zijn dat er opnieuw over de nucleaire overeenkomst moet worden onderhandeld, waarbij ook de partners in het Midden-Oosten moeten worden betrokken en het Iraanse raketprogramma en de Iraanse bondgenoten moeten worden aangepakt. Dit zijn precies de punten die Iran categorisch afwijst; ze werden al afgewezen tijdens de onderhandelingen met Obama vóór 2015. Iran wil dat de VS eerst de harde sancties opheft die Trump heeft opgelegd, en zal niet akkoord gaan met “onderhandelen onder vuur” (onder sancties).

Het is belangrijk voor het westen om te luisteren naar wat de leider van de revolutie Sayyed Ali Khamenei heeft gezegd: Iran heeft geen haast met het sluiten van de nucleaire deal, maar wil dat alle sancties worden opgeheven. Het zal niet onderhandelen over bijkomende kwesties en zal zijn vrienden en zijn plicht om hen te steunen niet opgeven .

Het lijkt dus duidelijk dat Biden geen haast heeft met de nucleaire deal en niet alle sancties zal opheffen voor 21 februari. Iran heeft deze datum vastgesteld als een deadline voor de VS. Na deze datum zal het, tenzij de sancties worden opgeheven, doorgaan met het verhogen van de uraniumverrijking tot 20% en met het opschorten van zijn vrijwillige implementatie van het Aanvullend Protocol bij het nucleaire Non-Proliferatie Verdrag (NPV). Het is hoogst onwaarschijnlijk dat Biden, om niet zwak over te komen, zal ingaan op het Iraanse ultimatum. De Amerikaanse president zou echter uiteindelijk enkele van de door zijn voorganger (Donald Trump) opgelegde sancties kunnen opheffen om enige goede wil te tonen en om meer tijd te vragen om de Iraanse nucleaire deal te onderzoeken, onder het voorwendsel dat binnenlandse prioriteiten dit uitstel vereisten en dat tijd nodig was om de volgende stap ten opzichte van Iran te onderzoeken.

Subscribe to get access

Read more of this content when you subscribe today.

Waar het op neerkomt is het feit dat de VS hun bondgenoten in het Midden-Oosten moeten raadplegen. Elke zachte aanpak van de VS ten opzichte van Iran zal echter ernstige onrust veroorzaken in Israël en de Golfstaten, hoofdzakelijk Saudi-Arabië en de Emiraten. Veel Europese landen hebben ook gevraagd om een heronderhandeling met betrekking tot het Iraanse raketprogramma, met name de ballistische raketten met een bereik van meer dan 2000 km. Europa is echter niet echt bezorgd omdat het lange tijd geen blijk heeft gegeven van een eigen onafhankelijk beleid.

Een onmiddellijke oorlog of aanslag tegen de posities van Iran is in de nabije toekomst dan ook hoogst onwaarschijnlijk omdat de elementen daarvoor nog niet aanwezig zijn. Indien de VS echter de opheffing van de sancties uitstellen, lijdt het geen twijfel dat Iran zal aansturen op een uitbreiding van zijn nucleaire capaciteit en andere daarmee samenhangende maatregelen. Dit zal het spanningsniveau in het Midden-Oosten verhogen.

Er is ook nog een andere mogelijkheid: Israël en een aantal van de Golfstaten zouden als één solide front willen optreden om te voorkomen dat Biden het nucleaire akkoord uitvoert zoals het is en alle sancties tegen Iran opheft. Door zich aan te sluiten bij CENTCOM en zijn Iron Dome in het Midden-Oosten te laten stationeren, zouden Israël en de Golfstaten die hun relatie hebben genormaliseerd, via één operationele ruimte werken. Dit zou Biden dwingen om goed naar hun angsten te luisteren en rekening te houden met hun verzoeken, vooral als de Golflanden het idee van een “Arabische NAVO”, dat door de regering Trump is voorgesteld, overnemen. De spanningen tussen Saoedi-Arabië en Qatar zijn verminderd, waardoor een van de belangrijkste obstakels voor de vorming van de Arabische NAVO, als de vorming ervan nog op tafel ligt is weggenomen.

Met de Iron Dome rond Iran heeft Israël de mogelijkheid om in geval van oorlog een groot aantal Iraanse raketten te onderscheppen voordat ze Tel Aviv bereiken. Iran staat er in een toekomstige oorlog echter lang niet alleen voor. Zijn bondgenoten in Libanon, Jemen, Syrië en Irak zijn voorzien van precisieraketten, niettegenstaande de veelvuldige Israëlische aanvallen in Syrië en op de Iraaks-Syrische grens en andere delen van de Levant om een aantal van de opslagplaatsen van de raketten te vernietigen. Zelfs de samenwerking tussen Israël en de VS in één operationele ruimte zal Hezbollah, de sterkste bondgenoot van Iran, er niet van weerhouden Israël te overspoelen met zijn honderdduizenden raketten en duizenden doelwitten te raken die in zijn databank van doelwitten zijn opgeslagen.

Iran heeft echter besloten een andere benadering te kiezen ten opzichte van Saoedi-Arabië om de Amerikaans-Israëlische zet tegen te gaan. Zowel de Iraanse pragmatici als de hardliners begrijpen het potentiële gevaar van de Amerikaans-Israëlische stappen en zouden graag zien dat er een einde komt aan hun vijandigheid jegens de Saoedi’s. Het heeft, voornamelijk via Koeweit maar ook via Oman, Qatar en Rusland, een initiatief gelanceerd om de impasse te doorbreken en te pleiten voor een rechtstreekse dialoog om de veiligheid van de Perzische Golf te waarborgen en de vrees van de Saoedi’s over de bedoelingen van Iran in de regio weg te nemen. De Saoedi’s denken echter ten onrechte dat de Iraniërs om de dialoog vragen omdat van Saoedi-Arabië wordt verwacht dat het deelneemt aan de onderhandelingen over het nucleaire akkoord. De Saoedi’s hebben de bemiddelaars laten weten dat Iran eerst moet stoppen met het steunen van zijn bondgenoten in Libanon, Syrië, Irak en Jemen. Voor Iran is het Saudische verzoek onaanvaardbaar omdat het zou betekenen dat het zijn bondgenoten in de steek laat.

Subscribe to get access

Read more of this content when you subscribe today.

Iran meent dat de VS Saudi-Arabië niet zullen toestaan een constructieve en rechtstreekse dialoog met Iran te voeren. De Saoedi’s zijn de eerste en meest gulle wapenafnemers van de VS in de wereld, en het einde van de vijandigheid tussen Saoedi-Arabië en Iran zou slechte zaken voor de VS betekenen en een einde maken aan de rechtvaardiging van vele militaire bases van de VS in het Midden-Oosten. Daarom is de tijd voor een toenadering tussen Iran en Saoedi-Arabië nog lang niet rijp, en het is onwaarschijnlijk dat die in de komende jaren zal plaatsvinden.

US Central Command breidt zijn operationele capaciteit in Saoedi-Arabië uit om “troepen te verplaatsen in elk scenario van gewapend conflict met Iran” en verkent “de industriële haven van Yanbu, op het westelijk deel van het Arabisch schiereiland en de Rode Zee”.

Iran meent – volgens de bron – dat “de Amerikanen de Saoedi’s ervan hebben overtuigd dat de Perzische Golf een zeer onstabiel en gevaarlijk gebied is om vanuit te opereren vanwege de uitbreidingsplannen van Iran. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de VS hun aanwezigheid in Saoedi-Arabië uitbreiden en elke poging van de landen in de regio om hun problemen alleen op te lossen, blokkeren. Iran heeft zijn bewapende drones en ballistische raketten tot 2000 km getest. Dat betekent niet dat wij gestopt zijn; onze uiteindelijke doelstellingen zijn de productie van defensieve wapens die veel verder kunnen reiken. Net als de Amerikanen hebben wij ook ons mogelijke oorlogsscenario om alle gebieden te bestrijken waar onze vijanden zich kunnen bevinden”, besloot de bron.

Alleen president Biden kan een ferm besluit nemen, ongeacht wat zijn bondgenoten en zijn regering suggereren. Helaas komen er weinig positieve signalen uit het Midden-Oosten. Biden zegt dat hij een zionistis. Hij heeft Israël de afgelopen 50 jaar gesteund en herhaalt eindeloos dat hij Israëls veiligheid steunt, een zeer rekbare term die betekent dat hij zijn ogen sluit voor veel van Israëls daden, terwijl hij de VS zijn volledige steun aanbiedt. De relatie Obama-Netanyahu was echter niet zo goed in de laatste jaren van de ambtstermijn van de (voormalige) president. Zal Biden erin slagen de spanning te verminderen en Iran, Israël en Saoedi-Arabië tevreden te stellen? Zal hij (theoretisch) alle sancties opheffen zoals Obama deed, en het nucleaire akkoord ondertekenen zoals het is, zonder wijzigingen? Het is misschien nog te vroeg om dat te zeggen, maar de aanwijzingen tot nu toe zijn niet veelbelovend.

Advertisements
Advertisements
Advertisements

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.