Israëls militaire doelen leiden tot wanorde in het leiderschap

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

“De laatste militaire operatie in het noorden van Gaza is afgelopen en zal binnenkort ook eindigen in het zuiden van de Gazastrook,” zei de Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant. Deze aankondiging werd al snel beantwoord met een gewelddadige reactie van het Palestijnse verzet, dat op één dag een spervuur van 50 raketten afvuurde vanuit het noorden van Gaza, met name vanuit Beit Hanoun, ten noorden van Gaza. Bovendien rapporteerde Israël hernieuwde gevechten in Jabaliya in het noorden van Gaza, waar Israël slachtoffers maakt in de beperkte gebieden die het nog steeds bezet aan de grens van de Strook. 

Deze acties zonden een duidelijke boodschap uit dat de vermeende militaire successen van Israël het verzet, dat actief blijft in heel Gaza, niet hebben bedwongen. Dit zette het Israëlische leger ertoe aan om binnen enkele uren na de terugtrekking aan te kondigen dat het van plan was om gerichte aanvallen uit te voeren in de richting van het noorden en om artillerie-, lucht- en zeebombardementen te hervatten op de gebieden die aanvankelijk aan het begin van de oorlog waren bezet. Israël erkende ook dat het Palestijnse verzet zich had gereorganiseerd, hoewel het in werkelijkheid zijn positie nooit had opgegeven. Het discours van de Israëlische leiders verschoof naar de nadruk op de mogelijke noodzaak om het noorden van Gaza opnieuw te bezetten.

Israël staat nu voor een kritiek existentieel dilemma tegenover een verzet dat niet bereid is om ook maar enige vorm van overwinning toe te geven, hoe groot die ook moge zijn. De opties voor Israël zijn grimmig: terugtrekken is verliezen, terwijl blijven het land blootstelt aan aanhoudende en krachtige aanvallen van het verzet, waardoor een langdurige bezetting onhoudbaar wordt zonder dat de doelen van Israël om het verzet te beëindigen en Israëlische gevangenen te bevrijden worden bereikt.