Staat Israël op de rand van een oorlog met Libanon?

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

 Hoge Israëlische legerofficieren dringen er bij minister van Defensie Yoav Galant op aan om vitale militaire aanvallen tegen Hezbollah te beginnen. Deze stap wordt gezien als een manier om Libanon af te schrikken en ‘een lesje te leren’, een land dat Israël sinds 8 oktober in een ongewenst conflict heeft betrokken. De implicatie is duidelijk: als Hezbollah zich niet aan deze wapenstilstand houdt, kan Israël zijn toevlucht nemen tot oorlog.

Zou een dergelijke stap neerkomen op het plegen van militaire, politieke en economische ‘zelfmoord’ door Israël, gezien de complexiteit en mogelijke gevolgen van een oorlog met Libanon? Minister van Defensie Galant heeft de moeilijkheden en de mate van vernietiging erkend die een conflict met Libanon voor Israël zou betekenen, om nog maar te zwijgen van de verwoestende gevolgen die het voor Libanon zelf zou hebben.

Bovendien wordt de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niet geconfronteerd met interne druk van zijn extremistische regeringsbondgenoten om een oorlog met Libanon te beginnen, in tegenstelling tot hun eisen voor de bezetting van Gaza en de beëindiging van de Palestijnse controle. In een ongekende beweging zijn families van Israëlische gevangenen met geweld de vergaderingen van de Commissie Financiën in de Knesset in Jeruzalem binnengedrongen. Hun eis is duidelijk: toegeven aan de eisen van het Palestijnse verzet en de afronding van een gevangenenruil versnellen. Deze situatie is het gevolg van de gevangenneming van 120 tot 135 Israëli’s door verzetsgroepen in Gaza, een omstandigheid die de druk op premier Benjamin Netanyahu opvoert.

Netanyahu bevindt zich in een netelige positie met beperkte opties. Sleutelfiguren die deze druk uitoefenen zijn de ministers Benjamin (Benny) Gantz en Yoav Galant, beiden doorwinterde generaals. Deze ontwikkeling duidt op een groeiende interne verdeeldheid binnen de Israëlische politiek en benadrukt het complexe samenspel van militaire, politieke en humanitaire overwegingen in het voortdurende conflict. De acties van de families van de gevangenen onderstrepen de persoonlijke tol van het conflict en voegen een nieuwe dimensie toe aan het politieke patroon waar Netanyahu doorheen moet navigeren. Netanyahu zelf heeft soortgelijke gevoelens laten doorklinken en benadrukt de noodzaak van Israëlische controle over deze gebieden en verwerpt de oprichting van een Palestijnse staat.

Naast de interne druk heeft Netanyahu ook te maken met druk vanuit de Verenigde Staten. De VS dringt aan op beëindiging van de oorlog, bezorgd over de mogelijke gevolgen voor de komende verkiezingsuitslag, die ongunstig zou kunnen uitpakken voor de Democraten. Deze Amerikaanse invloed heeft zich uitgebreid naar de Europese Gemeenschap, die is begonnen te pleiten voor een “tweestatenoplossing”. Deze roep om een tweestatenoplossing wordt echter gezien als onpraktisch en onoprecht te midden van het aanhoudende geweld, omdat het niet ingaat op directe zorgen zoals het stoppen van de aanvallen, burgerslachtoffers en de verwoesting in Gaza.