De stilte doorbroken: Internationaal Recht en Gaza’s humanitaire crisis op een tweesprong.

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

Bij het Internationaal Gerechtshof (ICJ) boden vertegenwoordigers van 50 landen uit het Midden-Oosten, Afrika en het Westen juridische inzichten aan de 15 rechters van ‘s werelds hoogste gerechtelijke instantie. De sprekers waren het er ongetwijfeld over eens dat geen enkele natie boven het internationaal recht zou mogen staan. Ze benadrukten de gevestigde rol van Israël als bezettingsmacht in Palestina en het niet nakomen van de verplichtingen die voortvloeien uit de Conventie van Genève, waaronder het waarborgen van de openbare veiligheid, het welzijn, respect, bescherming en een waardig leven voor de bezette Palestijnse bevolking. Ze merkten ook op dat volgens het internationaal recht bezettingen tijdelijk moeten zijn, maar dat de bezetting door Israël al buitensporig lang duurt. Ze benadrukten ook dat Israëls annexatie van Palestijnse gebieden en de bouw van illegale nederzettingen een schending zijn van het internationaal recht. Ze stelden dat de focus niet moet liggen op het creëren of herinterpreteren van VN-resoluties, maar op het handhaven van bestaande resoluties.

De kwestie van de Israëlische nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden, waaronder Oost-Jeruzalem, is het onderwerp geweest van talloze resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VN-Veiligheidsraad). Deze nederzettingen worden beschouwd als illegaal onder internationaal recht, in het bijzonder de Vierde Conventie van Genève, die een bezettende macht expliciet verbiedt om haar burgerbevolking over te brengen naar bezet grondgebied. Temidden van procedures bij het Internationaal Gerechtshof (ICJ), waar vertegenwoordigers van over de hele wereld de bouw van illegale nederzettingen aanvechten, heeft de Israëlische premier Benjamin Netanyahu de oprichting van 3.000 nieuwe nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever afgekondigd. Dit leidde tot een reactie van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, die de stap veroordeelde en herhaalde dat de Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever in strijd zijn met het internationaal recht.

Daarnaast hebben de Verenigde Naties een groot aantal resoluties aangenomen om burgers te beschermen en humanitaire hulp in conflictgebieden mogelijk te maken. Deze resoluties hebben betrekking op een breed scala aan wereldwijde conflicten en onderstrepen de inzet van de internationale gemeenschap om de mensenrechten en humanitaire normen te handhaven. De bevolking van Gaza maakt een van de ergste humanitaire crises door waar het Palestijnse volk mee te maken heeft sinds 1948, het jaar waarin de VN de staat Israël erkende. Het lijden van de Palestijnen door honger en ziektes is onbeschrijfelijk en internationale humanitaire organisaties die in Gaza werken lopen gevaar, omdat ze onder net zulke erbarmelijke omstandigheden moeten leven als de Palestijnen.

In een onthullende en schrijnende getuigenis voor de VN-Veiligheidsraad legde Christopher Lockyear, secretaris-generaal van Artsen zonder Grenzen (AZG), de harde realiteit bloot van het werken in de omsingelde enclave van Gaza. Tegenover een conflict dat de aandacht en veroordeling van de wereld heeft getrokken, bood Lockyear’s verslag een ontnuchterend perspectief op de uitdagingen waarmee humanitaire hulpverleners worden geconfronteerd en de erbarmelijke omstandigheden waaronder burgers moeten leven. Met een verhaal dat schommelt tussen opzettelijke agressie en pure nalatigheid, pelde zijn getuigenis de lagen af van wat hij beschreef als “de illusie van humaniteit” om een situatie te onthullen die ver afstaat van de principes van internationaal recht en menselijk fatsoen.