De strijd om Rafah: Israëls isolement en Netanyahu’s meedogenloze plan

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

De vijandigheid van Israël en zijn isolement in het Westen hft ongekende hoogten bereikt, met prominente stemmen in het Amerikaanse Congres, Majority Leader Chuck Schumer, die pleiten voor de ontmanteling van de regering van premier Benjamin Netanyahu. Maar dit heeft geen invloed gehad op Netanyahu’s strategie om humanitaire hulp voor de tweeënhalf miljoen inwoners van Gaza te gebruiken als een controversiële onderhandelingstroef voor een staakt-het-vuren, in weerwil van de internationale normen. 

Ondanks Netanyahu’s onwrikbare vastberadenheid om Gaza volledig te annexeren en de expliciete bezwaren van president Joe Biden tegen een aanval op Rafah, blijft het Witte Huis Israël steunen met de noodzakelijke militaire leveranties, ondanks de voortdurende veroordeling door de VS. Dus wat houdt het Israëlische Rafah-offensief tegen? Houdt Netanyahu voet bij stuk ondanks de wijdverspreide Europese, Amerikaanse en Arabische afkeuring om deze laatste grensstad met Egypte in te nemen?

Bij meer dan drie gelegenheden heeft Netanyahu zijn goedkeuring uitgesproken over het plan van de Israëlische bezettingstroepen om Rafah te bezetten. Maar hij lijkt terughoudend om zijn leger opdracht te geven om de bezetting van Rafah te voltooien, omdat hij niet over de nodige capaciteiten, voorraden en strategische basis beschikt voor zo’n monumentale onderneming. Succes hangt af van verschillende factoren die op dit moment ontbreken: een legermacht die niet alleen volledig voorbereid en gevechtsklaar is, maar ook in staat is om te gaan met de complexiteit van anderhalf miljoen ontheemde burgers in Rafah, die er midden in het conflict hun toevlucht hebben gezocht vanuit alle hoeken van Gaza, wat troepenbewegingen bemoeilijkt. Het operationele mandaat van het Israëlische leger – om te manoeuvreren en verwoestingen aan te richten in het noorden, midden en zuiden van het land – komt in gevaar als er geen alternatieve huisvesting is voor ontheemde Palestijnen buiten de conflictzones. Daarom is er dringend behoefte aan een veilige zone in de centrale en noordelijke gebieden om verdere interne verplaatsing van Palestijnen mogelijk te maken, vooral omdat Egypte standvastig blijft in zijn weigering om zijn grenzen open te stellen voor de ontheemden en zo een tweede Nakba te voorkomen. Deze strategische overweging is cruciaal om de weg vrij te maken voor Israëlische militaire operaties binnen de stad.