Met steun van de VS bluft de “regering-Netanyahu”: Neen aan het einde van de oorlog

Geschreven door – Elijah J. Magnier:
Vertaald door – Francis J.

Hoewel de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Antonio Guterres, het “doden van onschuldige burgers” in Gaza veroordeelde, kondigde de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aan dat hij “niet van plan is om de oorlog te stoppen totdat alle gestelde doelen zijn bereikt”. Hij droeg het Israëlische team dat onderhandelt met Hamas op om een document in te dienen waarin het voorstelt “bereid te zijn om te onderhandelen over een duurzame vrede” in Gaza om de uitwisseling van gevangenen en ontvoerden te voltooien. Dit toont zijn hardnekkigheid om de oorlog voort te zetten en zijn poging om de interne en externe druk te verlichten die hij ondervindt door het vermoorden van verschillende gevangenen en de voortdurende moorden op duizenden Palestijnse burgers. Dit gebeurt met aanhoudende Amerikaanse steun, inclusief niet-aflatende militaire hulp en rechtvaardigingen voor de bloedbaden en recente militaire acties in Rafah als een “beperkte operatie”.

Zodra Netanyahu aankondigde dat hij bereid was om een duurzame vrede te bespreken, maar niet om een permanente vrede te accepteren, werden er vragen gesteld over de haalbaarheid en oprechtheid van de voorgestelde vredesonderhandelingen. Typisch, in alle oorlogen, is een akkoord over een permanent staakt-het-vuren de eerste stap om het conflict te kalmeren, waardoor beide partijen de vijandelijkheden kunnen staken en een omgeving kunnen creëren die bevorderlijk is voor een zinvolle dialoog om problemen en openstaande punten geleidelijk op te lossen. Door zich niet vast te leggen op een permanent (in plaats van blijvend) staakt-het-vuren behoudt Netanyahu de strategische flexibiliteit om de militaire operaties naar eigen goeddunken te hervatten en zo het vredesproces te ondermijnen.

Dit maakt de voortzetting van militaire druk op het Palestijnse verzet mogelijk als middel om toekomstige voorwaarden op te leggen vanuit een machtspositie, waarbij zijn veiligheidsbelangen voorrang krijgen op de eisen van de Palestijnen. Het leidt tot afwijzing van het voorstel omdat het de cyclus van geweld en instabiliteit bestendigt en de deur openzet voor de mogelijkheid van een nieuwe oorlog.