Hezbollah evolueert van verwarring naar controle op Libanon’s invasie

Geschreven door – Elijah J. Magnier

Vertaald door – Francis J.

Israël richtte zich op Hezbollah’s communicatiesystemen en strategische raketcapaciteiten en doodde de secretaris-generaal en een groot aantal commandanten van de Jihadraad die toezicht hielden op alle militaire eenheden. Dit was een belangrijke slag, maar lang niet beslissend genoeg om de uitkomst van de grondinvasie te bepalen. Deze strategische misrekening was precies Israëls fout bij de beslissing om Libanon binnen te vallen. 

Als een andere militaire organisatie van een staat of niet-staat te maken had gehad met zo’n uitgebreide sabotage, de moord op haar hoogste leiders en een niet aflatende luchtcampagne gericht op de vernietiging van veel van haar bovengrondse wapenopslagplaatsen, zou ze waarschijnlijk in een langdurige chaos zijn vervallen. Ondanks deze aanzienlijke tegenslagen onderschatte Israël echter de duidelijke operationele rol en de veerkracht van Hezbollah’s militaire en speciale strijdkrachten in Zuid-Libanon en de eenheden in de Bekaa-vallei.

Deze troepen, die zich ten volle inzetten voor de verdediging van het in de steek gelaten Palestijnse volk, Zuid-Libanon en de Bekaa-vallei, bleven ver van een ineenstorting en liepen weinig tot geen noemenswaardige schade op. Al meer dan twee weken vecht Israël, gesteund door zijn luchtmacht, artillerie en drones, tegen de eerste linie van speciale troepen van Hezbollah. Israëlische troepen rukken langzaam op naar Libanees grondgebied, maar zijn de hoofdverdedigingslinie van Hezbollah, waar het grootste deel van de troepen is gelegerd, nog niet tegengekomen.

De kracht van Hezbollah ligt in de strategische organisatie van de strijders, die gecompartimenteerd is, waardoor militaire eenheden onafhankelijk van het belangrijkste commando- en controlecentrum in Beiroet kunnen opereren. Het Southern Command, dat de oorlog tegen de Israëlische invasie leidt, blijft volledig intact en ongeschonden door de Israëlische aanvallen. Na de eerste golf van Israëlische luchtaanvallen waren belangrijke planners van de centrale commandoposten en de commandoposten van de afdelingen uit voorzorg verhuisd, zodat de militaire structuur van Hezbollah operationeel kon blijven. 

Hoewel de Israëlische aanvallen waarschijnlijk gebaseerd waren op inlichtingen over de locaties van de vestigingen en wapendepots van Hezbollah, kon Hezbollah zich dankzij haar asymmetrische capaciteiten snel hergroeperen. Hierdoor kon de Shura Council de nieuwe Military Jihad Council benoemen en de communicatie herstellen met de zuidelijke commandocentra die de lopende strijd aanstuurden. Deze organisatorische veerkracht zorgde ervoor dat het leiderschap en het operationele kader van Hezbollah intact bleven, waardoor de strijd effectief kon worden voortgezet.

Tijdens het eerste optreden van sjeik Naim Qassem sinds de recente gebeurtenissen leek de plaatsvervangend secretaris-generaal van Hezbollah geschokt, zichtbaar zwetend en schijnbaar moeite hebbend om gezag uit te stralen. Zijn boodschap aan het Libanese volk, in het bijzonder aan de aanhangers van Hezbollah, was duidelijk: ondanks zijn rol als toezichthouder op de ministers en parlementsleden van de partij in plaats van op het leger, bleef er een vorm van leiderschap intact en sprak hij nu namens hen. De schok was begrijpelijk, gezien de omstandigheden. Hezbollah had net geleden onder de sabotage van haar communicatiesysteem, met meer dan 3000 slachtoffers tot gevolg. Daarnaast werden in een verwoestende periode van twee weken munitiedepots vernietigd en belangrijke leiders vermoord, waaronder de zeer gerespecteerde en charismatische Sayyed Hassan Nasrallah.