Israël verklaart de oorlog aan Syrië: ee, bommencampagne en de bezetting van 2.400 vierkante kilometer

Geschreven door – Elijah J. Magnier

Vertaald door – Francis J.

Het Syrische conflict heeft een kritiek punt bereikt, nu voormalig president Bashar al-Assad asiel heeft gekregen in Rusland op een humanitaire in plaats van politieke basis, waar de Syrische ambassade nu de vlag van het nieuw gevestigde leiderschap heeft gehesen. Voor veel Syriërs betekent het einde van het bewind van Assad een diepgaande interne strijd, gedreven door een collectief verlangen naar zelfbeschikking en de ontmanteling van decennia van diepgeworteld autoritair bestuur.

Te midden van de binnenlandse onrust in Syrië heeft Israël geprofiteerd van de verzwakte staat van het land en de afwezigheid van de Russische paraplu die voorheen diende als gedeeltelijke controle op de Israëlische agressie. Israël maakt gebruik van het machtsvacuüm en heeft Syrië van één kant de oorlog verklaard door zijn territoriale controle uit te breiden en 250 kritieke strategische activa aan te vallen, waaronder tientallen MiG-29 gevechtsvliegtuigen, helikopters, militaire luchthavens en vitale infrastructuur in Damascus.

In belangrijke regio’s zoals de Golanhoogte, Quneitra, Latakia en Damascus is Israël zonder tegenstand opgerukt, en aanzienlijke territoriale en strategische successen geboekt zonder ook maar één schot te hebben gelost.

De recente acties van Israël hebben kritische vragen opgeroepen: Zullen de Syriërs op deze agressie reageren, en zo ja, hoe? Kunnen ze effectief weerstand bieden gezien de gefragmenteerde staat van hun land en de huidige kwetsbaarheid? Welke houding zullen de internationale gemeenschap en regionale machten aannemen wanneer deze ontwikkelingen de machtsverhoudingen in de regio veranderen?

Israëls territoriale vooruitgang en hun strategische betekenis