Worden de Syrische Koerden het volgende Iraakse Koerdistan en herschikken de VS zich in het noordoosten van Syrië?

Geschreven door – Elijah J. Magnier

Vertaald door – Francis J.

In totale stilte en slechts enkele uren na de ondertekening van een historische overeenkomst in Damascus op 10 maart 2025 tussen Ahmad al-Sharaa’ (alias Abu Mohammad al-Joulani), de zelfbenoemde de facto president van Syrië, en Mazloum Abdi, lanceerden Turkse troepen luchtaanvallen op de Tishreen Dam en bombardeerden andere Koerdisch gecontroleerde locaties in het noordoosten van Syrië, een regio die onder invloed staat van de VS. De timing en de aard van deze aanval roepen belangrijke vragen op: De onmiddellijke militaire reactie van Turkije suggereert dat niet alle actoren volledig op één lijn zaten. Waarom zou Turkije nu aanvallen, wetende dat de deal in de maak was? Of maakt het een statement over zijn ontevredenheid met de geheime voorwaarden? Of gedraagt Turkije zich net als Israël in Zuid-Syrië, Libanon en Gaza, dat zich het recht voorbehoudt om elk doelwit aan te vallen dat het als een bedreiging voor de veiligheid beschouwt?

Wat de details van het akkoord ook zijn, het is verre van volledig geïmplementeerd vanwege de complexiteit van het integreren van alle Syriërs in de nieuwe regering en veiligheidstroepen onder één dak wanneer alle sleutelfiguren zijn benoemd in plaats van gekozen door het volk. Bovendien behoren ze tot één groep, Hayat Tahrir al-Sham, die nu het land bestuurt.

Eén ding is zeker: het nieuwe leiderschap in Syrië heeft bereikt wat de vorige regering jarenlang niet lukte – een overeenkomst die wijst op een buitenlandse bereidheid – die Assad werd ontzegd – om mogelijkerwijs te werken aan de eenheid in plaats van de opsplitsing van Syrië. Dit is echter lijnrecht in tegenspraak met de kennelijke intenties van Israël om Syrië te verdelen, maar om controle uit te oefenen over het zuiden en Rif-Damascus en zijn bezetting staande te houden.