Trump als woordvoerder van Netanyahu: het Amerikaans beleid in Gaza weerspiegelt deIsraëlische ambities

Geschreven door Elijah J. Magnier – Vertaald door Francis J.

In een opvallende verschuiving in de diplomatie hebben de Verenigde Staten hun traditionele rol als neutrale bemiddelaar opgegeven en zich gepositioneerd als een de facto gevolmachtigde van Israël in de onderhandelingen met Hamas. In plaats van te bemiddelen in een evenwichtige oplossing, bevordert Washington een voorstel voor een staakt-het-vuren dat in de eerste plaats bedoeld is om de Israëlische premier Benjamin Netanyahu te ontlasten van de toenemende binnenlandse druk – onder het mom van humanitaire bezorgdheid en de vrijlating van Israëlische gevangenen.

De kern van het plan, gepromoot door president Donald Trump en zijn politieke bondgenoten, is een voorgestelde wapenstilstand van 60 dagen. Maar dit is geen oprechte poging om de oorlog te beëindigen. Het is eerder een berekende pauze, bedoeld om Israël de tijd te geven zich te herorganiseren, zijn militaire en politieke positie te verstevigen en zijn offensief met hernieuwde intensiteit te hervatten. Trump heeft het over “het staken van de strijd”, niet over het beëindigen van de oorlog – een opzettelijke dubbelzinnigheid die Netanyahu groen licht geeft om de militaire operaties naar believen voort te zetten. De taalkeuze is geen toeval. Het stelt Israël in staat om het initiatief te behouden en tegelijkertijd het plan te presenteren als een humanitair gebaar naar de internationale gemeenschap.

De tekst van de overeenkomst verwijst naar een “algemene staking van de vijandelijkheden” in de Gazastrook, waarbij bewust elke verwijzing naar een permanente oorlogsonderbreking wordt weggelaten. Het is een diplomatieke goocheltruc, ontworpen om de illusie van vooruitgang te creëren en tegelijkertijd de status quo te verankeren. Er is geen eis voor een volledige Israëlische terugtrekking, noch een bindend mechanisme om de consistente en onbeperkte levering van humanitaire hulp te garanderen. In plaats daarvan maakt het voorstel vage gebaren over beperkte herschikkingen en kleine verbeteringen in de distributie van hulp.