Het Amerikaans-Israëlische ontwapeningsplan: een blauwdruk van “slikken of stikken” 2/3

Geschreven door Elijah J. Magnier –

Vertaald door Francis J.

In het eerste deel van deze reeks hebben we gezien hoe de Libanese leiders – onder zware buitenlandse druk – de ontwapening van Hezbollah boven de terugtrekking van Israël en de wederopbouw hebben geplaatst, waardoor de nationale prioriteiten zijn omgedraaid en de selectieve manier waarop “soevereiniteit” wordt ingeroepen, aan het licht is gekomen.

Nu richten we ons op het middelpunt van die druk: het “Barrack-document”. Dit is meer dan een voorstel, het is een rigide “take it or leave it”-blauwdruk voor het ontmantelen van de belangrijkste afschrikking van Libanon onder het mom van vrede. De bepalingen ervan zijn bedoeld om de verdedigingslinies van het land te ontmantelen zonder ook maar één bindende concessie van Israël te verkrijgen, en in plaats daarvan te vertrouwen op vage beloften, verschuivende tijdschema’s en voorwaarden die de balans volledig in het voordeel van Tel Aviv doen doorslaan.

De Libanese regering – onder leiding van president Joseph Aoun en premier Nawaf Salam – heeft al gesproken over een door de VS en Israël opgelegd document waarin stap voor stap wordt uiteengezet hoe Libanon moet werk maken van de ontwapening van Hezbollah. Het plan, dat op strikt “te nemen of te laten” basis is gepresenteerd, biedt geen ruimte voor wijzigingen of onderhandelingen. In plaats van deze brutale schending van de nationale soevereiniteit af te wijzen, hebben de functionarissen in Beiroet het bijna als een diplomatieke prestatie behandeld en de voorwaarden ervan zonder protest bekendgemaakt.