Israël zakt zonder haalbare doelen weg in het moeras van Gaza

Geschreven door – Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

Nu de oorlog in Gaza de drie maanden nadert, lijkt de situatie voor Israël steeds complexer en stuurlozer. Het Palestijnse verzet blijft zijn dominantie doen gelden, door effectief Israëlische troepen aan te vallen in gebieden in het noorden, midden en zuiden van Gaza, inclusief Khan Yunis, ondanks dat deze gebieden onder Israëlische controle zijn verklaard. Deze ontwikkelingen wijzen op een aanzienlijke kloof tussen de beweringen van het Israëlische leger en de realiteit ter plaatse, wat leidt tot groeiende kritiek binnen de Israëlische samenleving. Er is kritiek op zowel de regering als het leger vanwege hun onvermogen om haalbare strategische doelen te stellen en te bereiken sinds 7 oktober, een dag die nu de Israëlische Nakba wordt genoemd.

De situatie wordt verergerd door de schijnbare ineffectiviteit van de enorme Amerikaanse militaire en veiligheidssteun, samen met andere bondgenoten, voornamelijk het Verenigd Koninkrijk en Duitsland. Ondanks de steun van Amerikaanse speciale strijdkrachten, marine en diplomatieke steun bij de Verenigde Naties, is Israël niet in staat geweest om een beslissend voordeel te behalen in het conflict. Dit scenario onderstreept de veerkracht en tactische efficiëntie van het Palestijnse verzet, dat zware klappen blijft uitdelen aan de Israëlische strijdkrachten. Die zitten vast in Gaza, zonder haalbare doelen en met een steeds groter wordend conflict dat nu ook andere landen en strijdkrachten omvat die met het Palestijnse verzet geallieerd zijn. Deze uitbreiding van het strijdtoneel maakt de strategische uitdagingen voor Israël alleen maar groter en onderstreept de complexiteit en onvoorspelbaarheid van het lopende conflict.

De Verenigde Staten, die de invloed van Iran in de regio erkennen, hebben via tussenpersonen de hand uitgestoken en er bij Iran op aangedrongen om tussenbeide te komen en een einde te maken aan de aanvallen van Ansar Allah Houthi’s, Hezbollah en het Iraakse verzet. Het antwoord van Iran, zoals overgebracht aan de tussenpersonen, was echter ondubbelzinnig. Het benadrukte dat het aan de Verenigde Staten was om druk uit te oefenen op Israël om zijn acties tegen Palestijnse kinderen en vrouwen te stoppen. De boodschap van Iran is duidelijk: het zal niet de rol spelen om de gevolgen van het beleid van Israël en de Verenigde Staten te verzachten en dat zijn rol verre van die van brandweerman is om de oorlogen van Israël te blussen.

Irans betrokkenheid bij het conflict is openlijker geworden, vooral in het licht van de Amerikaanse beschuldigingen dat Iran achter een aanval zat op een tanker met chemicaliën van militaire kwaliteit naar Israël aan de overkant van de Indische Oceaan. Dit incident is de bereidheid van Iran om openlijk de confrontatie aan te gaan met transporten naar Israël, ook al ontkende Teheran zijn betrokkenheid.Bovendien is Irans betrokkenheid bij de Palestijnse zaak publiekelijk bevestigd door de Opperste Leider, Sayyed Ali Khamenei. Zijn uitspraak dat het steunen van het verzet en het Palestijnse volk “een plicht is van ieder mens” klinkt sterk door in Iran, dat openlijk zijn steun heeft toegezegd aan Gaza en het verzet. Dit standpunt, zoals gecommuniceerd door Iran,