De eindeloze oorlogsstrategie van Netanyahu: kritiek op het Amerikaanse beleid en  plannen voor Libanon

Geschreven door Elijah J. Magnier:

Vertaald door – Francis J.

Na meer dan honderd dagen van afwezigheid van de lokale pers, de Israëlische premier Benjamin Netanyahu een toespraak waarvan de inhoud waren gemakkelijk te voorspellen. Hij riep op tot een “absolute overwinning” en de voortzetting van de oorlog, maar hij viel ook Amerika op zijn manier aan, bekritiseerde zichzelf en wees op de mogelijkheid van een oorlog vergelijkbaar met die in Gaza, maar deze keer in Libanon.

De Israëlische premier leidt alleen de uitkomst van de lopende onderhandelingen in Caïro en Doha en delegeert geen enkele beslissingsbevoegdheid aan de hoofden van de Mossad en Shin Bet. In plaats daarvan moeten zij zich tot hem wenden voor elke uiteindelijke beslissing in verband met de onderhandelingen met Hamas. Mossad-directeur David Barnea, hoofd van de onderhandelingsdelegatie, is van mening dat Israël alleen het recht heeft om de gevechten in Gaza te hervatten als Hamas zich niet aan het akkoord houdt. Het is een realistische formule die haalbaar is, in tegenstelling tot Netanyahu’s bepaling dat hij met zijn leger naar Gaza kan terugkeren wanneer hij dat wil, zelfs als Hamas de deal respecteert die eenmaal door alle partijen is overeengekomen.

Het enige waar Netanyahu op dit moment om vraagt is meer tijd om het leger in staat te stellen een tactische overwinning voor hem te behalen, zoals het vermoorden van het hoofd van Hamas in Gaza, Yahya Al-Sinwar, of Muhammad Al-Deif, de militaire commandant van de Al-Qassam Wing. Hoewel niet-statelijke actoren niet verzwakt worden in hun leiderschap wanneer topleiders worden vermoord, heeft Netanyahu een propagandaoverwinning nodig om het Israëlische publiek te overtuigen van enige prestatie naast de vernietiging van de infrastructuur van Gaza en het vermoordden en verwonden van meer dan 110.000 Palestijnen, voornamelijk burgers.

Netanyahu zei dat hij wil blijven vechten totdat “elk Hamaslid is gedood, van de jongste tot de oudste, omdat hun lot de dood is”, als een primair doel in zijn strijd om Gaza,heeft aangegeven. Dit betekent dat de onderhandelingen hem niet aangaan omdat het gaat om een permanent of duurzaam staakt-het-vuren, niet om de onbepaalde voortzetting van de oorlog zoals de Israëlische premier wenst. Daarom zijn de onderhandelingen zinloos geworden omdat Netanyahu zich aan geen enkele clausule heeft verplicht om de oorlog te beëindigen.

Als gevolg daarvan creëert hij onhaalbare voorwaarden en een nieuwe realiteit op de grond om de besprekingen met Hamas te doen ontsporen, in de hoop dat het verzet de onderhandelingen zal afbreken. Het Palestijnse verzet, dat goed op de hoogte is van Netanyahu’s doelen en zijn vernietigende plan, trapt echter niet in deze tactiek. 

Daarom komt Israël steeds terug op dezelfde verklaringen die het sinds 7 oktober heeft gebruikt over de “absolute overwinning” als het primaire doel om de oorlog te stoppen, in de hoop dat Hamas de witte vlag zal hijsen en Gaza zal verlaten, wat nooit zal gebeuren, zoals bevestigd door Yahya Al-Sinwar, die ook verklaarde dat “Karbala” een alternatief zou zijn als de onderhandelingen op een dood spoor zouden belanden.