Waar wacht het Israëlische leger op om Gaza-Stad aan te vallen?

Geschreven door Elijah J. Magnier – Vertaald door Francis J.

De Israëlische stafchef, Eyal Zamir, is van mening dat hij de eerste missie die hem was toevertrouwd al heeft volbracht. Operatie Gideon’s Chariots was bedoeld om de weg te effenen zodat de regering vanuit een positie van maximale kracht kon onderhandelen, de oorlog kon beëindigen en de vrijlating van Israëlische gevangenen kon veiligstellen. Maar net toen Zamir deze resultaten wilde consolideren, veranderde premier Benjamin Netanyahu plotseling de doelstellingen. Hij heeft het leger nu opgedragen een tweede, veel gevaarlijkere fase in te gaan: de bezetting van Gaza-stad.

Operatie Gideon’s Chariots werd uitgevoerd in de hele Gazastrook, maar was vooral gericht op het noorden, rond Gaza-stad. Daar concentreerde Israël zijn bombardementen en beperkte grondinvasies, met als doel de tunnels, wapenopslagplaatsen en commandocentra van Hamas te vernietigen. Tegelijkertijd voerden Israëlische troepen operaties uit langs de grensgebieden om bufferzones te creëren en hun toegangspunten te beveiligen. De operatie was nooit bedoeld als een volledige invasie.

Voor Zamir zijn de risico’s overduidelijk. Stedelijke oorlogsvoering in Gaza is anders dan alle andere slagvelden waarmee Israël te maken heeft gehad. De smalle straten van de stad, het uitgebreide netwerk van tunnels en de burgerbevolking die nauw verweven is met de verzetsstrijders, maken het tot een dodelijk doolhof voor elke conventionele strijdmacht. De geschiedenis biedt ontnuchterende waarschuwingen. In 2002, tijdens operatie Defensive Shield, leden Israëlische troepen onverwachte verliezen in Jenin. In 2006 leidde het verzet van Hezbollah in Zuid-Libanon tot zware verliezen en werden de grenzen van de militaire superioriteit van Israël in dichtbegroeid terrein blootgelegd.